شناسایی و اعتبارسنجی موانع آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عمومی ایران

چکیده

هدف: هدف این پژوهش، شناسایی و اعتبارسنجی موانع آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عمومی ایران است.

روش‌شناسی: این پژوهش با روش ترکیبی اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۹ نفر از خبرگان حوزه آموزش و تحلیل مضمون با استفاده از نرم‌افزار Atlas گردآوری و تحلیل شد. در بخش اعتبارسنجی، از روش دلفی سه‌مرحله‌ای با مشارکت ۲۲ خبره و استفاده از چک‌لیست خبره‌سنجی بهره گرفته شد. در بخش کمی، داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ۱۱۵ سؤالی از ۳۸۰ معلم دوره ابتدایی، متوسطه اول و دوم استان مازندران گردآوری شده و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار Smart PLS تحلیل شد. اعتبار و پایایی ابزارها نیز با شاخص‌های CVR، CVI، پایایی آزمون-بازآزمون، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی ارزیابی گردید.

یافته‌ها: یافته‌های کمی نشان داد که تمام مؤلفه‌های مدل پیشنهادی از بار عاملی بالاتر از 0.40 برخوردار بوده، روایی همگرا در دامنه 0.561 تا 0.69 و روایی واگرا تأیید شد. آلفای کرونباخ بین 0.730 تا 0.829 و پایایی ترکیبی بین 0.845 تا 0.891 محاسبه شد. مدل نهایی دارای برازش مناسب و قابلیت تبیین ساختار موانع آموزش الکترونیکی در جامعه آماری واقعی بود.

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن است که موانع آموزش الکترونیکی در نظام آموزش عمومی ایران چندبعدی بوده و در قالب شش چالش اصلی و ۲۴ چالش فرعی قابل دسته‌بندی هستند. مدل نهایی می‌تواند به عنوان الگویی معتبر برای شناسایی و رفع موانع در سیاست‌گذاری‌های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.