طراحی مدل مدیریت استراتژیك منابع انسانی در مدیریت شهرت سازمانی با رویكرد BSC در دانشگاه های پیام نور استان تهران

نویسندگان

    سعید دیلمقانی گروه مدیریت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن،ایران
    فریبا حنیفی * گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. fariba.hanifi@iau.ac.ir
    علیرضا رزقی رستمی گروه مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کلمات کلیدی:

مدیریت استراتژیک منابع انسانی, شهرت سازمانی, کارت امتیازی متوازن, نظریه داده‌بنیاد, آموزش عالی

چکیده

هدف این پژوهش، طراحی مدل مدیریت استراتژیک منابع انسانی در مدیریت شهرت سازمانی با رویکرد کارت امتیازی متوازن (BSC) در دانشگاه‌های پیام نور استان تهران است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها، از نوع پژوهش آمیخته اکتشافی (کیفی و کمی) است. در بخش کیفی با روش داده‌بنیاد نظام‌مند، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۹ نفر از خبرگان حوزه منابع انسانی و آموزش عالی انجام شد و تحلیل داده‌ها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت. در بخش کمی، با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته مشتمل بر ۱۱۴ سؤال، داده‌های ۴۲۲ نفر از مدیران و اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های پیام نور استان تهران گردآوری و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزار LISREL تحلیل شد. نتایج نشان داد که ابعاد شش‌گانه مدل شامل عوامل علّی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، پدیده محوری، راهبردها و پیامدها با ساختار نظری تحقیق هم‌راستا بوده و ضرایب مسیر میان متغیرها در سطح معناداری p<0.01 مورد تأیید قرار گرفتند. شاخص‌های برازش مدل از جمله RMSEA=0.053، CFI=0.96 و GFI=0.93 نشان‌دهنده برازش مناسب مدل مفهومی بودند. مدل طراحی‌شده می‌تواند به‌عنوان الگویی بومی و کاربردی در دانشگاه‌های کشور برای هم‌راستاسازی راهبردهای منابع انسانی با تقویت شهرت سازمانی مورد استفاده قرار گیرد و راهگشای توسعه سازمانی در آموزش عالی باشد.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Almashyakhi, A. M. (2022). An Evidence-Based Review of E-HRM and Its Impact on Strategic Human Resource Management. Journal of Human Resource and Sustainability Studies, 10(03), 542-556. https://doi.org/10.4236/jhrss.2022.103033

Bailey, C., Mankin, D., Kelliher, C., & Garavan, T. N. (2018). Strategic Management and Strategic Human Resource Management. https://doi.org/10.1093/hebz/9780198705406.003.0003

Dini, Y. I. F., Alvina, J., & Mon, M. D. (2024). The Effect of Work-Life Balance as a Mediator and Job Opportunity as Moderator on Turnover intention Among Selected Corporations in Batam<sup></Sup><sup></Sup&gt. Jurnal Manajemen Dan Pemasaran Jasa, 17(2), 241-260. https://doi.org/10.25105/v17i2.19820

Dolores de la Rosa, N., Díaz-Fernández, M., & Cabrales, Á. L. (2019). Disentangling the Strength of the HRM System: Effects on Employees Reactions. Employee Relations, 42(2), 281-299. https://doi.org/10.1108/er-12-2018-0322

Gunawan, W. B. (2025). Strategic and Sustainable Human Resource Management: Twin Weapon for Achieving Competitive Advantage in Organization. Priviet Social Sciences Journal, 5(6), 45-58. https://doi.org/10.55942/pssj.v5i6.401

Hu, C., Wu, C., & Le, Y. (2023). Study on Issues and Challenges in Strategic Human Resource Management. Academic Journal of Business & Management, 5(23). https://doi.org/10.25236/ajbm.2023.052305

Ibanez, A., Khalefa, M. A. E., & Al-Dulaimi, M. A. H. (2024). Green Human Resource Management Practices and Employee Engagement: A Case Study of Leading Sustainable Organizations. International Journal of Green Management and Business Studies, 4(2). https://doi.org/10.56830/ijgmbs12202401

Jain, A. (2023). Sustainable Business Practices: Harnessing Green HRM Strategies. Ijar, 52-54. https://doi.org/10.36106/ijar/6711342

Kantola, J., Lehto, K., & Viitala, R. (2023). “From Strategic Weapon to Underperformer”—leader Perceptions on Human Resource Management in Finnish Municipalities. International Journal of Public Leadership, 19(4), 276-289. https://doi.org/10.1108/ijpl-06-2023-0045

Kessi, A. M. P., Pananrang, A. D., Muchsidin, F. F., Rizal, M., & Ramlah, R. (2025). The Role of Leadership in Effective and Efficient Human Resource Management Decision Making. Paradoks Jurnal Ilmu Ekonomi, 8(2), 509-524. https://doi.org/10.57178/paradoks.v8i2.1153

Lase, D., & Waruwu, E. (2025). Corporate Social Responsibility in Management Human Resources (HRM) 2.0. 103-126. https://doi.org/10.4018/979-8-3693-8679-8.ch006

Mulya, F. (2025). Integration of Human Resource Management and Leadership Culture in Corporate Social Responsibility. Ilomata International Journal of Social Science, 6(2), 630-641. https://doi.org/10.61194/ijss.v6i2.1691

Nazneen, A. (2024). The Dynamics of Human Capital Development, Employee Commitment, and Sustainable Competitive Advantage: A Strategic Perspective. International Journal of Religion, 5(8), 391-405. https://doi.org/10.61707/ta9sbd71

Nuraini, N., Basalamah, I., Hanadelansa, H., & Murniati, S. (2024). Examining the Impacts of Human Resource Management HRM-Financial Management Alignment: A Qualitative Review of Accounting Literature. Atestasi Jurnal Ilmiah Akuntansi, 7(1). https://doi.org/10.57178/atestasi.v7i1.802

Omar, S. S., Aris, N. F. M., Alias, S., Mu’min, R., & Arokiasamy, L. (2023). Assessing the Disparities Between Strategic Human Resource Management and Conventional Human Resource Management: A Theory-Based Review. Kne Social Sciences. https://doi.org/10.18502/kss.v8i20.14627

Peco-Torres, F., Peña, A. I. P., & Jamilena, D. M. F. (2023). Antecedents and Consequences of Strategic Online-Reputation Management: Moderating Effect of Online Tools. Journal of Hospitality and Tourism Technology, 14(3), 384-400. https://doi.org/10.1108/jhtt-05-2021-0144

Prabakar, S. (2023). The Role of Human Resource Management in Talent Acquisition and Retention in the Healthcare Sector. https://doi.org/10.52783/jier.v3i2.279

Rasal, P. P. A., & Kulkarni, P. (2024). Comprehensive HRM Integration: Strategies, Outcomes, and Future Directions. 42-50. https://doi.org/10.58532/nbennurtpch6

Reddy, K. J., & V, M. P. (2024). Analysis of Review of Literature on- Strategic Human Resource Management for Internal Brand Building: A Study of Select Higher Education Institutions in Bengaluru. Interantional Journal of Scientific Research in Engineering and Management, 08(008), 1-6. https://doi.org/10.55041/ijsrem37123

Shamaileh, N., AlHamad, A., AlQudah, M. Z., Mohammad, A. A. S., Alhalalmeh, M. I., Al-Azzam, M. K. A., & Alshurideh, M. T. (2022). The Effect of E-HRM on Organizational Performance and Talent Management: A Strategic Evolution Perspective. International Journal of Data and Network Science, 6(4), 1043-1048. https://doi.org/10.5267/j.ijdns.2022.8.005

Siddiqui, M. S., & Siddiqui, U. A. (2021). People ManagementThrough HRM &Amp; Transformational Leadership: A Key Factor of Organizational Performance. Journal of University of Shanghai for Science and Technology, 23(2). https://doi.org/10.51201/jusst12633

Sobhani, F. A., Haque, A., & Rahman, S. (2021). Socially Responsible HRM, Employee Attitude, and Bank Reputation: The Rise of CSR in Bangladesh. Sustainability, 13(5), 2753. https://doi.org/10.3390/su13052753

Uthman, A. A. (2024). The Relevance of Human Resources Management to Today's Business Environment. International Journal of Social Science and Human Research, 7(05). https://doi.org/10.47191/ijsshr/v7-i05-10

چاپ شده

۱۴۰۴/۱۱/۲۵

ارسال

۱۴۰۳/۱۲/۰۹

بازنگری

۱۴۰۴/۰۲/۲۵

پذیرش

۱۴۰۴/۰۳/۰۷

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

دیلمقانی س. .، حنیفی ف.، و رزقی رستمی ع. . (1404). طراحی مدل مدیریت استراتژیك منابع انسانی در مدیریت شهرت سازمانی با رویكرد BSC در دانشگاه های پیام نور استان تهران. جامعه شناسی آموزش و پرورش، 1-16. https://jedusocio.com/index.php/se/article/view/568

مقالات مشابه

1-10 از 609

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.