نقش واسطه‌ای بهزیستی روانشناختی در رابطه سرمایه روانشناختی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان روانشناسی دانشگاه‌های آزاد اسلامی شهر تهران

چکیده

هدف: دوره‌ی تحصیلی دانشگاهی به واسطه‌ حضور عوامل متعدد، دوره‌ای فشارزاست و از آنجا که شیوع فرسودگی تحصیلی در مراکز آموزشگاهی روبه افزایش است، توجه به عوامل موثر در فرسودگی تحصیلی اهمیت ویژه‌ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای بهزیستی روانشناختی در رابطه سرمایه روانشناختی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان روانشناسی دانشگاه‌های آزاد اسلامی شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 انجام شد.   روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان روانشناسی دانشگاه‌های آزاد اسلامی شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 می‌باشد. تعداد اعضای نمونه 220 نفر در نظر گرفته شد که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات اصلی این پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌های بهزیستی روانشناختی ریف (1989)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز و آولیو (2007) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (1997) به دست آمد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیلی و آمار استنباطی (مدلسازی معادلات ساختاری) استفاده شد.   یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سرمایه روانشناختی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان روانشناسی دانشگاه‌های آزاد اسلامی شهر تهران رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که بهزیستی روانشناختی در رابطه بین سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی نقش واسطه‌ای دارد.   بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه اهمیت بهزیستی روانشناختی به عنوان یک عامل واسطه‌ای در رابطه بین سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی را نشان می‌دهد. این موضوع نشان می‌دهد که تقویت بهزیستی روانشناختی می‌تواند به کاهش فرسودگی تحصیلی در میان دانشجویان کمک کند.