طراحی و اعتبارسنجی الگوی برنامه درسی زمینه محور با تاکید بر ارتباط گرایی برای آموزش مطالعات اجتماعی

چکیده

هدف: هدف این مطالعه، طراحی و اعتبارسنجی یک مدل برنامه درسی زمینه‌محور با تأکید بر ارتباط‌گرایی برای آموزش مطالعات اجتماعی در دوره اول متوسطه بود. این مدل با هدف ادغام ارتباطات واقعی و ایجاد یک محیط یادگیری متصل، به منظور افزایش مشارکت دانش‌آموزان و تقویت مهارت‌های تفکر انتقادی طراحی شد. روش‌شناسی: این پژوهش از نوع بنیادی-کاربردی و با استفاده از روش‌های کیفی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کتب، مقالات و تحقیقات مرتبط با موضوع بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. همچنین، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 20 نفر از خبرگان حوزه منابع انسانی و آموزش انجام شد. این خبرگان شامل معاونین آموزشی، معاونین پرورشی و اعضای هیات علمی بودند. برای تحلیل داده‌ها از تکنیک دلفی استفاده شد که در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. یافته‌ها: پژوهش پنج بعد اصلی با شانزده مولفه را که برای مدل برنامه درسی زمینه‌محور ضروری بودند شناسایی کرد: منطق و اهداف، محتوا و فعالیت‌های یادگیری، نقش معلم و مواد و منابع، گروه‌بندی و سنجش و ارزشیابی، و مکان و زمان. مولفه‌های کلیدی شامل دانش و یادگیری، مشارکت و درگیری، مهارت‌های اجتماعی، خودهدایتی و اشتیاق تحصیلی بودند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها از توسعه یک مدل جامع و متصل برنامه درسی که تجربیات و نتایج آموزشی دانش‌آموزان دوره اول متوسطه را بهبود می‌بخشد، حمایت می‌کنند. ابعاد و مولفه‌های شناسایی شده با ادبیات موجود همخوانی دارند و اهمیت برنامه‌های درسی فراگیر، حساس به زمینه و مبتنی بر اخلاق را برجسته می‌کنند. این مطالعه چارچوبی قوی برای مربیان و سیاست‌گذاران برای بهبود آموزش مطالعات اجتماعی از طریق طراحی نوآورانه برنامه درسی ارائه می‌دهد.